Days Gone Remastered PS5 Review – Πορεία για μια Καλύτερη Αποκάλυψη

Όταν κυκλοφόρησε το Days Gone στο PS4 το 2019, ήμουν ανάμεσα σε εκείνους που δυσκολεύτηκαν να συνδεθούν με το όραμα της Bend Studio. Αφού πέρασα περίπου τρεις ώρες οδηγώντας στη μετα-αποκαλυπτική άγρια φύση του Όρεγκον, έφυγα απογοητευμένος. Ο βαρετός σχεδιασμός των αποστολών, η αδύναμη αφήγηση και τα υπερβολικά τεχνικά προβλήματα έκαναν το ταξίδι με τον Deacon St. John να μοιάζει περισσότερο κουραστικό παρά συναρπαστικό.

Έξι χρόνια αργότερα, το Days Gone Remastered αφήνει επιτέλους τις μετα-αποκαλυπτικές φιλοδοξίες του Bend Studio να λάμψουν στο PlayStation 5. Για πρώτη φορά, μπόρεσα να εκτιμήσω πραγματικά κάθε λεπτομέρεια αυτού του φρικτού κόσμου, από τα ωραία ανατριχιαστικά κινούμενα σχέδια των Freakers μέχρι το στοιχειωμένο φως του φεγγαριού που χαράζει τις σκοτεινές νύχτες.

Και όμως, παρά τις βελτιώσεις αυτές, δεν μπόρεσα να μην αναρωτηθώ: αρκεί αυτό το remaster για να αναδείξει το Days Gone από ένα κάποτε αδιάφορο open-world zombie game σε κάτι που αξίζει να ξαναεπισκεφτείτε; Ή μήπως πρόκειται για μια έσχατη προσπάθεια να δοθεί ζωή σε ένα παιχνίδι που, αν και πολλά υποσχόμενο, δεν πέτυχε ποτέ το στόχο του;

TL;DR

Το Days Gone Remastered προσφέρει πιο ομαλές αποδόσεις, πλουσιότερο ήχο και μια χούφτα νέων λειτουργιών σε ένα κάποτε παραμελημένο open-world zombie game. Η βασική πλοκή και το gameplay παραμένουν τα ίδια – ελαττωματικά αλλά καθηλωτικά. Αν το παραλείψατε την πρώτη φορά, τώρα είναι η καλύτερη στιγμή για να δώσετε μια ευκαιρία στη βόλτα του Deacon.

https://www.youtube.com/watch?v=RjRLSZalxgs

Ιστορία – Το ταξίδι του Deacon σε έναν κατεστραμμένο κόσμο

Το Days Gone Remastered μας επαναφέρει στα σκληρά επακόλουθα μιας παγκόσμιας πανδημίας, όπου το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας είτε έχει εξαφανιστεί είτε έχει μετατραπεί σε Freakers. Ο σκληρός πρωταγωνιστής μας, με το αστείο όνομα Deacon St. John, είναι ένας drifrer και bounty hunter που περιπλανιέται στην απόκοσμη ερημιά του μετα-αποκαλυπτικού Oregon με τον έμπιστο φίλο του Boozer.

Δύο χρόνια μετά την κατάρρευση, ο Deacon εξακολουθεί να στοιχειώνεται από τη μνήμη της συζύγου του Sarah, που θεωρήθηκε νεκρή κατά τη διάρκεια της έξαρσης. Όταν ο Boozer τραυματίζεται σοβαρά λίγο πριν την προγραμματισμένη διαφυγή τους προς το βορρά, ο Deacon αναγκάζεται να αναστείλει τα σχέδιά τους και να τα βγάλει πέρα κάνοντας δουλειές για διάφορους καταυλισμούς επιζώντων διάσπαρτους στην περιοχή.

Η ιστορία του Days Gone Remastered εξελίσσεται μέσω μικρότερων επεισοδιακών φάσεων και όχι μέσω μιας ξεκάθαρης συνολικής αποστολής. Χαρακτήρες όπως η Lisa, ένα ψυχικά τραυματισμένο κορίτσι που παλεύει να προσαρμοστεί στο νέο κόσμο, και ηθικά γκρίζες φιγούρες όπως η Ada Tucker ή ο σκληροτράχηλος Iron Mike βοηθούν να αποκτήσει η ιστορία κάποιο συναισθηματικό βάρος. Αλλά ο ρυθμός πασχίζει, εγκλωβισμένος από τις επαναλαμβανόμενες αποστολές και τους ατελείωτους, ψιθυριστούς μονολόγους του Deacon που κουράζουν γρήγορα.

Ο ίδιος ο Deacon παραμένει μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Ταλαντεύεται συνεχώς μεταξύ βίαιων εκρήξεων και υπερβολικού συναισθηματισμού. Και ενώ το σενάριο πέφτει συχνά σε κλισέ περιοχές, τα κινηματογραφικά cutscenes κάπως το εξισορροπούν σε σημαντικές στιγμές, βοηθώντας την ιστορία να πιάσει τόπο όταν μετράει.

Gameplay – Μάχη, χάος και μόνιμος ανεφοδιασμός καυσίμων

Αν έχετε παίξει ποτέ open-world action game την τελευταία δεκαετία, το Days Gone Remastered δεν θα σας εκπλήξει. Επικεντρώνεται στην αναζήτηση, την αναβάθμιση και την εξερεύνηση ενός τεράστιου μετα-αποκαλυπτικού Όρεγκον με την πιστή σας μοτοσικλέτα. Θα πολεμήσετε τόσο ανθρώπινους λεηλατητές όσο και ορδές Freaker, ενώ θα διαχειρίζεστε τη μοτοσικλέτα, τους πόρους και την αντοχή σας.

Η οδήγηση στην άγρια φύση θα έπρεπε να είναι συναρπαστική, και μερικές φορές είναι. Αλλά η συνεχής ανάγκη να επισκευάζετε και να ανεφοδιάζετε τη μοτοσικλέτα σας καταντά κουραστική, ειδικά τις πρώτες ώρες του παιχνιδιού. Σίγουρα προσθέτει ένα επίπεδο ρεαλισμού επιβίωσης, αλλά η συχνότητα αυτών των διακοπών επηρεάζει την εμπειρία του παιχνιδιού.

Η μάχη, ωστόσο, στο Days Gone Remastered είναι ποικίλη. Το gunplay είναι ικανοποιητικό, ειδικά όταν είστε καλά εξοπλισμένοι και έτοιμοι να ξεφορτώσετε, αλλά το melee combat είναι απότομο και ανακριβές, χωρίς τη ρευστότητα που θα περίμενε κάποιος σε κοντινές αναμετρήσεις.

Τα όπλα αισθάνονται ισχυρά και τα headshots προσφέρουν ικανοποίηση, ειδικά όταν κρατάτε ένα ισχυρό rifle ή shotgun και αντιμετωπίζετε μικρότερες ομάδες Freaker ή ανθρώπινους εχθρούς. Κάθε σφαίρα έχει βαρύτητα και οι μάχες γίνονται ιδιαίτερα έντονες όταν υπερτερείτε αριθμητικά.

Ωστόσο, όταν τα πράγματα έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο, αρχίζουν να φαίνονται τα κενά. Οι melee επιθέσεις στο Days Gone Remastered είναι σίγουρα λειτουργικές, αλλά δεν έχουν φινέτσα. Το να κουνάτε ένα ρόπαλο ή ένα machete μοιάζει περισσότερο με ωμή βία, παρά με στρατηγική πάλη. Πολλές φορές απλά πατάτε ένα κουμπί και ελπίζετε για το καλύτερο, αντί να αισθάνεστε ότι έχετε τον έλεγχο της μάχης.

Και μετά υπάρχει το stealth – παρόν, αλλά σπάνια απολαυστικό. Το AI των εχθρών είναι ασταθές, οι κώνοι όρασης μοιάζουν υπερβολικά επιεικείς ή παράλογα αυστηροί και τα εργαλεία που σας δίνονται δεν εξελίσσονται ποτέ πέρα από τα βασικά. Το sneaking μοιάζει περισσότερο με αγγαρεία παρά με εναλλακτική λύση, και τα αποκλειστικά για stealth κομμάτια του παιχνιδιού έμοιαζαν περισσότερο με εμπόδια στο δρόμο. Προσωπικά, κατέληξα να εγκαταλείπω εντελώς το stealth μετά από μερικές προσπάθειες και να στραφώ στο απόλυτο χάος. Το guns blazing μπορεί να μην είναι η πιο καθαρή προσέγγιση, αλλά είναι εύκολα η πιο ικανοποιητική.

Ευτυχώς για το Days Gone Remastered, οι ορδές των Freaker παραμένουν ένα χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει. Αυτά τα δυναμικά, γρήγορα μεταβαλλόμενα σμήνη είναι πράγματι τρομακτικά και απαιτούν στρατηγική σκέψη. Το να σχεδιάζω στρατηγικά την προσέγγισή μου, να στήνω παγίδες και να βγαίνω μόλις και μετά βίας ζωντανός, μου πρόσφερε ορισμένες από τις πιο συναρπαστικές στιγμές σε ολόκληρο το παιχνίδι.

Αυτό που βοηθάει στο να δέσουν όλα μαζί είναι η ενσωμάτωση του DualSense. Το haptic feedback έκανε την οδήγηση της μηχανής να βγαίνει φυσικά. Κάθε λακκούβα, αλλαγή ταχυτήτων και ανατριχιαστικό κρακ των ελαστικών πάνω σε μολυσμένα πτώματα βουίζει ανάμεσα στα χέρια σας. Ακόμα και λεπτά περιβαλλοντικά εφέ, όπως η βροχόπτωση ή το γλίστρημα στη λάσπη, μεταφράζονται μέσω του χειριστηρίου, γεγονός που ενίσχυσε την εμβύθιση κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Παρά τις κάποιες ατέλειες στους μηχανισμούς του, το Days Gone Remastered μοιάζει με μια πολύ πιο βελτιωμένη εκδοχή του αρχικού του εαυτού. Ο βασικός κύκλος εξακολουθεί να έχει τις ατέλειές του, αλλά η βελτιωμένη απόδοση και η ενσωμάτωση του DualSense προσθέτουν αρκετό βάθος ώστε να κάνουν τη διαδρομή αισθητά πιο καθηλωτική και πιο απολαυστική.

Γραφικά & Ήχος – Το Όρεγκον δείχνει καλύτερο στα 60 FPS

Το Days Gone Remastered στο PS5 έχει αρκετές οπτικές βελτιώσεις, αλλά μιλάμε περισσότερο για «γυάλισμα» παρά για ριζική ανανέωση. Οι βελτιώσεις είναι αξιοσημείωτες σε ορισμένες πτυχές, ειδικά όταν παίζετε σε οθόνη υψηλής ποιότητας, αλλά δεν είναι ανατρεπτικές σε όλους τους τομείς.

Η άγρια φύση του Όρεγκον παραμένει ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία του παιχνιδιού, και αυτή η έκδοση την βελτιώνει αρκετά ώστε να την αφήσει να αναπνεύσει. Τα πυκνά δάση φαίνονται πιο πλούσια, τα καιρικά φαινόμενα, όπως η βροχή ή η χιονόπτωση, προσθέτουν βάθος σε κάθε σκηνή και οι μακρινές βουνοκορφές έχουν πλέον μια πιο καθαρή αίσθηση της κλίμακας. Από ρημαγμένους καταυλισμούς μέχρι εγκαταλελειμμένες πόλεις που έχουν παραδοθεί στη φύση, ο κόσμος του Days Gone Remastered είναι άγριος, ωμός, ρεαλιστικός και πιστευτός.

Το remaster φέρνει πιο δυναμικό φωτισμό και σκιές, καθαρότερες υφές, αυξημένο βάθος πεδίου και πιο πυκνή, ρεαλιστική βλάστηση. Το texture pop-in, ένα συνηθισμένο πρόβλημα στο πρωτότυπο, έχει μειωθεί σημαντικά, οδηγώντας σε μια πιο σταθερή και συναρπαστική εμπειρία ανοιχτού κόσμου. Οι μεταβάσεις μεταξύ των περιοχών είναι επίσης πιο ομαλές, βοηθώντας το παιχνίδι να είναι πιο ρευστό και συγκροτημένο σε σχέση με την περιστασιακά ενοχλητική έκδοση του PS4.

Περιέργως, οι βελτιώσεις μπορούν να φανούν πιο έντονα στο PS5 Pro, χάρη στην τεχνολογία upscaling PSSR (PlayStation Spectral Super Resolution) της Sony. Παράλληλα, ορισμένοι παίκτες στο απλό PS5 αναφέρουν μια ελαφρώς πιο θολή εικόνα από την αρχική έκδοση του PS4 που τρέχει σε backwards compatibility mode, πιθανότατα λόγω διαφορετικών μεθόδων upscaling και χειρισμού ανάλυσης.

Επιπλέον, το Days Gone Remastered προσφέρει δύο λειτουργίες που σας επιτρέπουν να επιλέξετε ανάμεσα σε μια ομαλή εμπειρία 60 FPS στα 1440p ή σε μια λειτουργία υψηλότερης ανάλυσης 4K με ανώτατο όριο τα 30 FPS. Πέρασα το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού μου στη λειτουργία επιδόσεων και η βελτίωση ήταν αισθητή. Δεν υπήρχαν stutters, δεν υπήρχαν texture hiccups – μια διαρκώς ομαλή διαδρομή, ακόμη και όταν η οθόνη ήταν γεμάτη με εχθρούς, εκρήξεις ή βροχερά τοπία.

Αν είναι η πρώτη φορά που παίζετε Days Gone, η remastered έκδοση προσφέρει την καλύτερη και πιο σταθερή οπτική εμπειρία μέχρι στιγμής. Για τους παίκτες που επιστρέφουν, οι οπτικές αλλαγές από μόνες τους μπορεί να μην είναι αρκετά δραματικές για να δικαιολογήσουν ένα replay, αλλά η ομαλότερη απόδοση και η μείωση των γραφικών προβλημάτων είναι σίγουρα ευπρόσδεκτες αναβαθμίσεις.

Νέα Modes & Features – Περισσότεροι τρόποι να επιβιώσετε (ή να πεθάνετε προσπαθώντας)

Ενώ το βασικό campaign δεν έχει αλλάξει, το Days Gone Remastered φέρνει στο τραπέζι νέο περιεχόμενο, κυρίως το Horde Assault Mode. Πρόκειται για μια arcade-style δοκιμασία που θέτει τους παίκτες αντιμέτωπους με τεράστια κύματα από Freakers. Μια ξέφρενη, χαοτική εμπειρία, τουλάχιστον για κάποιο διάστημα.

Μπορείτε να διαλέξετε από 18 χαρακτήρες, ο καθένας με προκαθορισμένα loadouts, και να επωφεληθείτε από ένα σύστημα Injector που σας επιτρέπει να ανταλλάξετε ποινές με πολλαπλασιαστές του σκορ. Αποτελεί ένα ευχάριστο διάλειμμα από την κεντρική ιστορία, αν και η έλλειψη περισσότερου progression ή co-op κάνει αμφισβητήσιμη την αξία του replay-ability.

Οι λειτουργίες Permadeath και Speedrun κάνουν επίσης την εμφάνισή τους για το πιο σκληροπυρηνικό κοινό. Δεν απευθύνονται σε όλους, αλλά είναι καλές προσθήκες για όσους αναζητούν μια επιπλέον πρόκληση.

Σε μια πιο αθόρυβη νότα, το Days Gone Remastered προσθέτει μερικές σημαντικές βελτιώσεις προσβασιμότητας, όπως προσαρμόσιμους υπότιτλους, επισήμανση αντικειμένων με διαφορετικά χρώματα, αυτόματη εκτέλεση για QTEs και ρυθμιζόμενη ταχύτητα παιχνιδιού, για να αναφέρουμε μερικά από αυτά. Δεν είναι κάτι πρωτοποριακό, αλλά κάνει την εμπειρία πιο συμπεριληπτική, πράγμα ευπρόσδεκτο.

Συμπεράσματα – Καλύτερη διαδρομή, ακόμη και αν ο δρόμος είναι ο ίδιος

Το Days Gone Remastered δεν ανακαλύπτει ξανά τον τροχό, δίνει απλά στο παιχνίδι τη μηχανή που του άξιζε. Κάτω από τα πιο έντονα γραφικά, την ομαλότερη απόδοση και το μπόνους περιεχόμενο, εξακολουθεί να είναι το αργό road trip του Deacon St. John σε μια βίαιη αποκάλυψη. Αυτή τη φορά, όμως, τρέχει όπως πρέπει.

Οι τεχνικές αναβαθμίσεις του PS5 βοηθούν στο να ζωντανέψει ο κόσμος με τρόπο που το PS4 δεν μπόρεσε ποτέ να κάνει. Ο ήχος είναι εξαιρετικός, η απόδοση είναι σταθερή και η ενσωμάτωση του DualSense σας βάζει βαθύτερα στο χάος. Η πλοκή και ο ρυθμός εξακολουθούν να μην είναι για όλους, αλλά υπάρχει πλέον αρκετό «γυάλισμα» για να προτείνουμε το Days Gone Remastered σε παίκτες που δεν πρόλαβαν τη βόλτα την πρώτη φορά.

Όχι, δεν είναι ένα must-play αριστούργημα. Αλλά είναι μια συναρπαστική υπενθύμιση ότι το Days Gone, με όλα τα ελαττώματά του, άξιζε κάτι καλύτερο. Και επιτέλους, παίρνει τη δεύτερη ευκαιρία του.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την PlayStation Greece για τo review copy που χρησιμοποιήσαμε.