Doom: The Dark Ages Review – Καλώς ήρθατε πίσω στην (Bullet) κόλαση

Το reboot του Doom από το 2016 εξακολουθεί να αποτελεί θαύμα. Αφού το Doom 3 απομακρύνθηκε πολύ από τις ρίζες της σειράς, οι fans αναζητούσαν απεγνωσμένα μια κλασική εμπειρία Doom. Ενώ το Doom 3 ήταν ένα σπουδαίο παιχνίδι από μόνο του, δεν ήταν στην πραγματικότητα ένα «παιχνίδι Doom». Οι στενοί, σκοτεινοί διάδρομοι με το αργό, εστιασμένο στον τρόμο gameplay δεν ήταν ακριβώς αυτό για το οποίο ήταν γνωστή η σειρά.

Έτσι, το 2016, η id Software απέδειξε σε όλους ότι έχει όλα τα προσόντα για να φτιάξει ένα σπουδαίο παιχνίδι Doom. Το reboot ήταν ό,τι ήθελαν οι οπαδοί από το Doom, αλλά εκσυγχρονισμένο για την εποχή της επόμενης γενιάς. Το Doom Eternal ήταν περισσότερο μια ανάμεικτη εμπειρία για τους φαν. Με μεγάλη έμφαση στην ιστορία και το platforming, η μάχη του Doom Eternal ήταν γρήγορη και ρευστή, αλλά διανθισμένη με περιεχόμενο που δεν ήταν αρκετά «Doom».

Μεταφερόμαστε στο 2025 και έχουμε το Doom: The Dark Ages. Πρόκειται για το τρίτο παιχνίδι της reboot σειράς και λειτουργεί ως prequel του Doom 2016. Στόχος του είναι να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ των δύο προηγούμενων παιχνιδιών όσον αφορά το gameplay, ενώ παράλληλα προσφέρει ένα εύκολο σημείο εισόδου για τους νέους οπαδούς της σειράς. Αλλά με τόσους πολλούς οπαδούς που αποξενώθηκαν από το Doom Eternal, μπορεί το Doom: The Dark Ages να τους κερδίσει πίσω και να χαράξει μια νέα πορεία προς τα εμπρός για την κλασική σειρά shooter;

TL;DR

Το Doom: The Dark Ages είναι ένας άξιος διάδοχος που συνδυάζει τα καλύτερα στοιχεία του Doom 2016 και του Doom Eternal σε ένα. Εισάγει φρέσκους μηχανισμούς παιχνιδιού με έμφαση στην απόκρουση και την αποφυγή, και όλα αυτά τυλιγμένα σε ένα συναρπαστικό μεσαιωνικό σκηνικό. Αν και η ιστορία του δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, κανείς δεν παίζει Doom για την πλοκή, οπότε δεν είναι μεγάλη απώλεια.

https://www.youtube.com/watch?v=4tk8lkmYGWQ&pp=ygUaRG9vbSBUaGUgRGFyayBBZ2VzIHRyYWlsZXI%3D

Ιστορία – Πηγαίνοντας πίσω στο παρελθόν

Το Doom: The Dark Ages είναι ένα prequel της reboot σειράς. Διαδραματίζεται σε ένα φαινομενικά μεσαιωνικό σκηνικό αναμεμειγμένο με φουτουριστική τεχνολογία. Είναι ένα αναζωογονητικό σκηνικό που δεν βλέπουμε συχνά σε παιχνίδια δράσης, επιτρέποντας στην id Software να αφήσει τη φαντασία της να οργιάσει. Ως συνήθως, υποδυόμαστε τον Slayer, έναν αρχαίο πολεμιστή που πολεμά τις δυνάμεις της Κόλασης, μία σφαίρα τη φορά.

Όπως και στα δύο προηγούμενα reboot games, ο Slayer είναι ένας χαρακτήρας που έχει ελάχιστα να πει για την πλοκή που συμβαίνει γύρω του. Το καθήκον του είναι να εξαλείψει το κακό και να ξανακοιμηθεί μέχρι την επόμενη φορά που θα τον χρειαστούν. Είναι λίγο ατυχές το γεγονός ότι το Doom: The Dark Ages ακολουθεί την ίδια προσέγγιση στην ιστορία με τους προκατόχους του. Ενώ έχει κάποια πλοκή, διαδραματίζεται γύρω από τον Slayer με τον ίδιο να μην είναι τίποτα περισσότερο από ένας επιβάτης, που τα δέχεται όλα.

Παρουσιάζονται δευτερεύοντες χαρακτήρες, εξηγούνται τα κίνητρα και οι ανατροπές της πλοκής έρχονται και φεύγουν. Αλλά καθώς συμβαίνουν όλα αυτά, ο Slayer απλώς κοιτάζει την κάμερα και αφήνει τους άλλους χαρακτήρες να μιλήσουν, να πάρουν αποφάσεις και τελικά να δράσουν ως πρωταγωνιστές της ιστορίας. Υπό αυτή την έννοια, υπάρχει ένα επιχείρημα που μπορεί να τεθεί σχετικά με το ρόλο της ιστορίας στο Doom: The Dark Ages εξαρχής. Υπάρχει μόνο για να συγκολλάει τα διάφορα επίπεδα μεταξύ τους και να δίνει στον παίκτη ένα πλαίσιο για το λόγο που βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία και για το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή.

Παιχνίδια όπως το Halo έχουν και αυτά σχεδόν αμίλητους πρωταγωνιστές, αλλά έχουν βρει τρόπους να τους κάνουν να συμμετέχουν ενεργά στις ιστορίες τους. Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε ότι το Doom θα ακολουθήσει το ίδιο μονοπάτι μια μέρα, αλλά το Doom: The Dark Ages δεν κατευθύνεται προς αυτή την κατεύθυνση όσο θα ελπίζαμε.

Gameplay – Μεταξύ του Doom 2016 και του Doom Eternal

Το Doom Eternal ήταν ένα αμφιλεγόμενο παιχνίδι για τους οπαδούς της σειράς. Εκτός από την έντονη εστίαση στην ιστορία, εισήγαγε επίσης στοιχεία πλατφόρμας που πολλοί θεώρησαν περιττά σε ένα παιχνίδι Doom. Εξάλλου, αυτά τα παιχνίδια υποτίθεται ότι είναι για να τρέχεις και να πυροβολείς, σωστά; Από την άλλη πλευρά, το Doom Eternal έχει τους οπαδούς του και οι απόψεις διίστανται σχετικά με το αν ήταν ή όχι η σωστή κατεύθυνση για τη σειρά εκείνη τη στιγμή.

Το Doom: The Dark Ages μειώνει το βαθμό του platforming και επιστρέφει σε αυτό που έκανε το Doom 2016 τόσο σπουδαίο. Η εστίαση είναι τώρα στην καταπολέμηση των εχθρών με διάφορα όπλα και πολύ περισσότερα πυρομαχικά από ό,τι είχατε ποτέ στο Doom Eternal. Ποτέ δεν θα νιώσετε ότι το παιχνίδι σας αναγκάζει να χρησιμοποιείτε συγκεκριμένα όπλα για διαφορετικούς εχθρούς, κάτι που έκανε τις αρένες του Eternal να μοιάζουν με παιχνίδι πέτρα, ψαλίδι, χαρτί για πολλούς παίκτες.

Το Doom: The Dark Ages διαθέτει ένα ελεύθερης μορφής combat που επιτρέπει στους παίκτες να εκφραστούν μέσα από διαφορετικούς τρόπους παιχνιδιού, με μοναδικά όπλα και αναβαθμίσεις που ξεχωρίζουν μεταξύ τους. Το πιο σημαντικό, οι σφαίρες βρίσκονται σε αφθονία κάθε στιγμή και δεν θα νιώσετε ποτέ ότι έχετε κολλήσει με ένα όπλο που μισείτε.

Το platforming έχει ελαχιστοποιηθεί και έχει περιοριστεί κυρίως στην ανακάλυψη μυστικών, κάτι που θα αρέσει και στους οπαδούς του Doom. Συνολικά, πρόκειται για ένα υγιές μείγμα όσων έκαναν σωστά τα δύο προηγούμενα παιχνίδια, με αρκετή καινοτομία για να κρατήσει τους παίκτες καθηλωμένους για άλλες 20 ώρες μάχης εναντίον δαιμόνων.

Αποφεύγοντας και αποκρούοντας ορδές δαιμόνων

Μιλώντας για καινοτομία, το Doom: The Dark Ages αγκαλιάζει το μεσαιωνικό σκηνικό του μέσω του σχεδιασμού του Slayer. Φοράει γούνινο παλτό και χρησιμοποιεί μια ασπίδα μαζί με ένα ρόπαλο και διάφορα όπλα με σχέδια κατάλληλα για την εποχή. Η ασπίδα είναι η μεγαλύτερη καινοτομία, καθώς σας επιτρέπει να διασχίζετε το περιβάλλον, να μπλοκάρετε εχθρικές επιθέσεις και να κάνετε parry τις εισερχόμενες σφαίρες.

Το μπλοκάρισμα και το parrying είναι σημαντικοί μηχανισμοί στο παιχνίδι και θα πρέπει να τους συνηθίσετε γρήγορα. Διαφορετικά, δεν θα επιβιώσετε ούτε από τις πιο βασικές αναμετρήσεις. Το Doom: The Dark Ages διαθέτει δύο τύπους εχθρικών επιθέσεων, κωδικοποιημένους με πράσινο και πορτοκαλί χρώμα. Τις πορτοκαλί επιθέσεις δεν μπορείτε να τις κάνετε parry αλλά μπορείτε είτε να τις αποφύγετε είτε να τις μπλοκάρετε. Τις πράσινες επιθέσεις μπορείτε να τις κάνετε parry επιστρέφοντας τις στους εχθρούς, προκαλώντας τεράστια ζημιά και ακινητοποιώντας τους μεγαλύτερους εχθρούς.

Το parrying έχει γίνει ένας πολύ δημοφιλής μηχανισμός τον τελευταίο καιρό, με το Clair Obscur Expedition 33 να το υιοθετεί και αυτό, παρόλο που είναι ένα turn-based RPG. Το Doom: The Dark Ages είναι ένα shooter με πολύ γρήγορους και καλά σχεδιασμένους μηχανισμούς parry που οι παίκτες θα απολαύσουν να χρησιμοποιούν. Αν και μπορεί να φαίνεται αφύσικο στην αρχή, είναι ένας πολύ ελκυστικός και εθιστικός μηχανισμός που προσθέτει πολλά στο gameplay.

Linear VS Open Level Design

Ακολουθώντας το Halo, το Doom: The Dark Ages εισάγει το open-ended level design στη νέα σειρά. Ενώ τα αρχικά παιχνίδια Doom είχαν ανοιχτά επίπεδα με εκτεταμένο σχεδιασμό χαρτών, η reboot σειρά κινήθηκε με μεγαλύτερη ασφάλεια. Τώρα, έχουμε γραμμικά επίπεδα που αναμειγνύονται με ανοιχτά επίπεδα για να εισάγουν την απαραίτητη ποικιλία στη φόρμουλα.

Τα ανοιχτά επίπεδα σάς επιτρέπουν να ασχοληθείτε με τα objectives με όποια σειρά θέλετε, να εξερευνήσετε διαφορετικά περιβάλλοντα για να βρείτε μυστικές περιοχές και κρυμμένα συλλεκτικά αντικείμενα και να κάνετε τα πράγματα με το δικό σας ρυθμό. Ωστόσο, αυτά τα ανοιχτά επίπεδα πάσχουν αρκετά από σοβαρά προβλήματα ρυθμού. Το Doom έχει να κάνει με δράση υψηλών οκτανίων και το Doom: The Dark Ages δυσκολεύεται με τα ανοιχτά επίπεδα όσον αφορά την εξισορρόπηση της μάχης.

Συχνά θα πολεμήσετε δεκάδες εχθρούς ταυτόχρονα, οι οποίοι εμφανίζονται γύρω σας, χωρίς να υπάρχει σαφής λογική στην αρένα μάχης. Αυτό συμβαίνει επειδή το Doom: The Dark Ages σας επιτρέπει να αντιμετωπίσετε αυτές τις αναμετρήσεις με όποια σειρά θέλετε και από όποια κατεύθυνση θέλετε. Που σημαίνει ότι σπάνια θα συναντήσετε προσεκτικά ισορροπημένες αναμετρήσεις που να μοιάζουν φυσιολογικές, όπως στο Doom 2016 και στο Doom Eternal.

Ωστόσο, τα παραδοσιακά γραμμικά επίπεδα λειτουργούν όπως θα περίμενε κανείς, με λεπτομερώς ρυθμισμένες αναμετρήσεις και εξισορρόπηση των εχθρών. Το αν τα ανοιχτά επίπεδα ήταν μια αξιόλογη προσθήκη στη σειρά θα εξαρτηθεί από τις προτιμήσεις σας. Συχνά, μοιάζουν με τα επίπεδα του Halo, και με την καλή έννοια. Όμως το Halo είναι ένα πολύ πιο αργό παιχνίδι, επομένως ταιριάζουν περισσότερο σε αυτή τη σειρά.

Αναμειγνύοντας ρομπότ και δράκους

Για να διασφαλιστεί ότι ο βρόχος του παιχνιδιού θα παραμείνει φρέσκος για το τρίτο παιχνίδι της reboot σειράς, το Doom: The Dark Ages εισάγει επίπεδα με οχήματα. Συγκεκριμένα, θα μπορείτε να υποδυθείτε ένα γιγάντιο ρομπότ και να καβαλήσετε έναν αρχαίο δράκο ως Slayer.

Αυτά τα επίπεδα έχουν ως στόχο να δώσουν μια πικάντικη νότα στη φόρμουλα, επιτρέποντάς σας να πολεμήσετε γιγάντιους εχθρούς, να πετάξετε σε διάφορα επίπεδα και να κάνετε ένα διάλειμμα από το συνηθισμένο «running and gunning». Αν και προσφέρουν έναν ευχάριστο αντιπερισπασμό, δεν είναι τίποτα περισσότερο από αυτό. Οι κινήσεις σας είναι πολύ περιορισμένες όταν βρίσκεστε μέσα σε ένα ρομπότ ή ιππεύοντας έναν δράκο, αφαιρώντας το μεγαλύτερο μέρος της διασκέδασης από την εμπειρία.

Είστε επίσης πολύ πιο αργοί ως ρομπότ και πολύ πιο ευάλωτοι εξαιτίας αυτού. Το Doom: The Dark Ages δεν έχει πολλά από αυτά τα επίπεδα, αλλά είναι ένας ευχάριστος αντιπερισπασμός από τις κανονικές αποστολές. Είναι απλά κρίμα που η id Software δεν έκανε το έξτρα βήμα με αυτά, από τη στιγμή που ήδη βρίσκονται στο παιχνίδι.

Γραφικά – Buttery-Smooth Spectacle

Το Doom: The Dark Ages βασίζεται στην τελευταία έκδοση του id Tech. Πρόκειται για μια από τις πιο εντυπωσιακές μηχανές της αγοράς, λόγω του ότι έχει κατασκευαστεί από την ίδια την id Software. Αυτό σημαίνει ότι έχει φτιαχτεί ειδικά για την υλοποίηση παιχνιδιών όπως το Doom, διασφαλίζοντας ότι η ίδια η μηχανή διαθέτει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά για να ζωντανέψει το τελευταίο παιχνίδι της id όπως προβλεπόταν.

Οπτικά, το παιχνίδι δεν φαίνεται πολύ καλύτερο από το Doom Eternal, κάτι που δεν είναι αρνητικό. Και τα τρία αυτά παιχνίδια φαίνονται εκπληκτικά και τρέχουν ακόμα καλύτερα. Το id Tech engine έχει αποδείξει ότι είναι ένα ευέλικτο και σταθερό engine που προσφέρει μια εξαιρετική εμπειρία για τους παίκτες σε όλες τις πλατφόρμες. Ομοίως, εξασφαλίζει ότι τα παιχνίδια δεν καταλαμβάνουν 100+ GB αποθηκευτικού χώρου χάρη σε έξυπνους αλγόριθμους συμπίεσης.

Στιλιστικά, το παιχνίδι είναι ένα μεσαιωνικό shooter επιστημονικής φαντασίας με ένα μοναδικό μείγμα αρχαίων κάστρων, χωριών και ναών που αναμειγνύονται με φουτουριστική τεχνολογία και όπλα. Πρόκειται για ένα πολύ φυσικό μείγμα που δεν μοιάζει καθόλου παράταιρο. Ο σχεδιασμός του Slayer είναι εξίσου εντυπωσιακός, αντικατοπτρίζοντας την εποχή και την υπερφυσική υπόσταση του χαρακτήρα. Τα σχέδια των εχθρών είναι ως επί το πλείστον τα ίδια που είδαμε στα προηγούμενα παιχνίδια Doom, έχουν όμως τροποποιηθεί ώστε να δείχνουν πιο μεσαιωνικά.

Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τα όπλα, καθώς θα χρησιμοποιήσετε τη συνηθισμένη ποικιλία από καραμπίνες, πολυβόλα, plasma rifles και πολλά άλλα, αλλά με ένα παραδοσιακό twist. Ξεχωρίζουν ένα όπλο που αλέθει ανθρώπινα κρανία για να τα εκτοξεύσει στους εχθρούς και ένα όπλο με σφαίρες και αλυσίδες που εκτοξεύει μια σιδερένια μπάλα στους εχθρούς και την τραβάει πίσω προς το μέρος σας. Πρόκειται για ένα διασκεδαστικό και ποικίλο σύνολο από gadgets που δεν θα βαρεθείτε ποτέ να χρησιμοποιείτε.

Solid on PS5 and PC, Rocky on the Steam Deck

Ξεκινήσαμε να δοκιμάζουμε το Doom: The Dark Ages στο PlayStation 5, όπου πραγματικά περάσαμε καταπληκτικά με το παιχνίδι. Διαθέτει ομαλά 60 FPS με αρκετές οπτικές επιλογές που μπορείτε να προσαρμόσετε στις ανάγκες σας. Ωστόσο, το παιχνίδι δεν διαθέτει καθόλου λειτουργία 30 FPS, καθώς είναι εξ αρχής βελτιστοποιημένο για μια εγγενή 60 FPS εμπειρία. Πρόκειται για μια σπουδαία απόφαση από την id Software, καθώς παιχνίδια όπως αυτά απαιτούν 60 FPS για να είναι ευχάριστο το παιχνίδι. Επίσης, δεν αντιμετωπίσαμε κανένα crash ή glitches κατά τη διάρκεια της δοκιμής μας με το Doom: The Dark Ages, κάτι που αποτελεί μεγάλο έπαινο για το 2025.

Δοκιμάσαμε επίσης το Doom: The Dark Ages σε ένα AMD Ryzen 7 9800X3D με 32GB μνήμης RAM DDR5 και μια Nvidia RTX 5080 με το τελευταίο σετ drivers. Παρόλο που το παιχνίδι σας ζητά να ενημερώσετε τους drivers σας κατά την πρώτη εκκίνηση, αποφασίσαμε να μην το κάνουμε και απολαύσαμε μια ομαλή εμπειρία ούτως ή άλλως. Επιλέξαμε την υψηλότερη προεπιλογή ρυθμίσεων και δεν αντιμετωπίσαμε κανένα κόλλημα ή κρασάρισμα. Το Doom: The Dark Ages λειτούργησε στο PC όπως προβλεπόταν από την αρχή μέχρι το τέλος.

Στο Steam Deck, ωστόσο, τα πράγματα ήταν λίγο διαφορετικά. Ενώ το παιχνίδι είναι Steam Deck Verified, όπως και το The Elder Scrolls IV: Oblivion Remastered, δεν τρέχει και τόσο καλά. Το Forced Ray Tracing εμποδίζει σημαντικά την εμπειρία στο Steam Deck, με πτώσεις κάτω των 30 FPS. Κάτι που αποτελεί τεράστιο μειονέκτημα για ένα παιχνίδι που απαιτεί ακριβείς κινήσεις, μπλοκ και αποκρούσεις.

Το παιχνίδι είναι κάπως playable στη χαμηλότερη προεπιλογή ρυθμίσεων, αλλά είναι επίσης πολύ θολό και επιρρεπές σε πτώσεις του framerate. Συνιστούμε να παίξετε το παιχνίδι σε ένα PC.

Ήχος – Ripping and Tearing to Great Music

Ο ηχητικός σχεδιασμός είναι ένα σημαντικό στοιχείο του Doom και δεν απογοητεύει αυτή τη φορά. Κάθε όπλο στο οπλοστάσιό σας αισθάνεται βαρύ και ισχυρό, από τη βολή μέχρι την επαναγέμιση και την εναλλαγή κατά τη διάρκεια της μάχης. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τα melee attacks, το τρέξιμο, το άλμα και άλλες ενέργειες. Ο Slayer αισθάνεται σαν ένα κινούμενο τανκ, και ακούγεται ανάλογα. Πρόκειται για την πιο παχιά και βαριά αίσθηση που είχε ποτέ στη reboot σειρά, και προκαλεί ευχαρίστηση απλά να ακούτε όλα τα ηχητικά εφέ που σχετίζονται με την κίνησή του.

Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια της reboot τριλογίας του Doom είναι το soundtrack του. Το Doom: The Dark Ages ακολουθεί τα δύο προηγούμενα παιχνίδια με ένα εξίσου εκπληκτικό soundtrack που συμπληρώνει υπέροχα τη δράση που συμβαίνει στην οθόνη. Κάθε επίπεδο έχει ξεχωριστή μουσική που έχει συνθέσει σκόπιμα για διαφορετικά γεγονότα, αναμετρήσεις μάχης, boss fights και cutscenes.

Ωστόσο, αυτή είναι η τρίτη φορά που ακούμε το ίδιο στυλ μουσικής στη σειρά, με heavy metal μουσική και διακριτικά αλλά πολύ αξιόλογα φωνητικά. Αν ήσασταν οπαδός των soundtracks των Doom 2016 και Doom Eternal, το Doom: The Dark Ages θα ικανοποιήσει τη δίψα σας για σπουδαίο heavy metal, εμπνευσμένο πλέον από μεσαιωνικά μοτίβα. Αλλά αν ελπίζατε σε περισσότερη καινοτομία σε αυτόν τον τομέα, δεν θα τη βρείτε αυτή τη φορά.

https://www.youtube.com/watch?v=GXS-Qg5rhd0&pp=ygUdZG9vbSB0aGUgZGFyayBhZ2VzIHNvdW5kdHJhY2s%3D

Συμπεράσματα – Πρέπει να παίξετε το Doom: The Dark Ages;

Το Doom: The Dark Ages είναι ένα εξαιρετικό shooter και μια σταθερή τρίτη προσθήκη στη reboot σειρά. Αυτό που είναι επίσης αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι διαθέτει ένα ξεχωριστό στυλ παιχνιδιού σε σύγκριση με τους δύο προηγούμενους τίτλους.

Με το Doom 2016 να είναι ένα πιο παραδοσιακό shooter και το Doom Eternal να επικεντρώνεται στο platforming, το Doom: The Dark Ages είναι ένα shooter με μεγάλη έμφαση στο μπλοκάρισμα και το parrying. Το γεγονός αυτό το καθιστά μοναδικό όχι μόνο στη σειρά, αλλά και στην αγορά των shooters γενικότερα. Αν είστε οπαδός του Doom, οφείλετε στον εαυτό σας να παίξετε αυτό το παιχνίδι, καθώς είναι ένα άξιο sequel σε μια σειρά που ήδη αγαπάτε.

Οι πρωτοεμφανιζόμενοι παίκτες του Doom θα βρουν επίσης πολλά να αγαπήσουν, επειδή το παιχνίδι είναι φτιαγμένο ως prequel, οπότε δεν απαιτούνται προηγούμενες γνώσεις για να μπείτε και να πολεμήσετε ορδές δαιμόνων. Το Doom: The Dark Ages είναι τώρα διαθέσιμο σε PC, Xbox Series X|S και PlayStation 5, καθώς και στο Game Pass.

Τεράστιες ευχαριστίες στην AVE για τη χορηγία της κριτικής μας!